Dedykowane Chrisowi R. Tame’owi, który powiedział mi: „Nie czyń tego poprawnym, uczyń to napisanym”.
Podziękowania przede wszystkim dla Ludwiga von Misesa, Murraya R. Rothbarda, Roberta LeFevre’a, i ich źródeł.
I wydanie przez Anarchosamisdat Press – Luty 1980 II wydanie przez Koman Publishing Co. – Luty 1983
Wydrukowane przez Morningrise Painting
Pochwała Nowego Manifestu Libertariańskiego
I.Etatyzm: nasza sytuacja
Libertarianizm kontra przymus. Natura państwa. Definicja libertarianizmu i różnorodność ruchu. Kontratak państwa: antyzasady. Drogi prowadzące do wolności i drogi do niej nie prowadzące. Zdrada i reakcja, działanie ponad wszystko.
II.Agoryzm: nasz cel
Zgodność celów, środków oraz celów i środków. Portret społeczeństwa agorystycznego. Teoria przywrócenia: restytucja, strata czasu i koszty aresztowania; dziedziczne korzyści. Agoryzm zdefiniowany. Obiekcje odparte.
III.Kontrekonomia: nasz środek
Aktywność mikro i konsekwencje makro. Agoryści: kontrekonomiści z libertariańską świadomością. Cel ekonomii „establishmentu”. Krok po kroku od agoryzmu do etatyzmu (rozważania teoretyczne). Czarne rynki i szare strefy: nieświadoma agora. Status i najbardziej wyraźne przykłady kontrekonomii „Pierwszego”, „Drugiego” i „Trzeciego” Świata. Uniwersalność kontrekonomii i co o tym świadczy. Ograniczenia kontrekonomii i przyczyny tego stanu rzeczy. Rola inteligencji i mediów establishmentu. Błąd kontrkultur i klucz do sukcesu. W kierunku agoryzmu i ryzyko ochrony rynkowej. Podstawowe założenia kontrekonomii. Powód nieuniknionego powstania agorystycznego, kontrekonomicznego subspołeczeństwa.
IV.Rewolucja: nasza strategia
Świadoma kontrekonomia wystarcza ale niektórzy chcą więcej – walczyć lub wspierać walkę. Waleczność niewłaściwa bez strategii. Fazy rozwoju agoryzmu determinują odpowiednią strategię. Taktyki, które zawsze są właściwe. Nowy Sojusz Libertariański jako zrzeszenie dla wolności. Libertariańskie kredo ograniczeniem taktyki nowych libertarian. Faza 0: zupełnie nieagorystyczne społeczeństwo. Wzrost świadomości. Faza 1: społeczeństwo o niskiej gęstości agorystów. Radykalne frakcje i libertariańska lewica. Antyzasady walki. Przewidywanie kryzysu etatyzmu. Faza 2: społeczeństwo agorystyczne o średniej gęstości i małym natężeniu. Państwo kontratakuje, ale zostaje powstrzymywane przez agorystów. NSL pojawia się, gdy pojawia się pokarm. Przyspieszanie warunków rewolucyjnych. Faza 3: społeczeństwo agorystyczne o wysokiej gęstości i dużym natężeniu. Permanentny kryzys etatyzmu. Potrzeba zmiażdżenia kontrekonomii wzrasta w miarę, jak sposobności ubywa. Antyzasady największego zagrożenia. Ostateczne załamanie państwa: rewolucja. Strategia zawiera taktyki i kontrwywiad. Poprawna definicja rewolucji. Faza 4: społeczeństwo agorystyczne z etatystycznymi nieczystościami. Upadek państwa i jednoczesne rozwiązanie NSL. W domu!
V.Akcja: nasza taktyka
Niektóre taktyki. Taktyka musi być odkryta i stosowana w kontekście. Aktywista = przedsiębiorca. Gdzie nie jesteśmy (jeszcze). Korzyści z upadku etatystycznej lewicy. Możliwości z przedwczesnego wyprzedania się partii. Ostateczny pojedynek. Przysięga nowych libertarian i ekscytujący koniec: Agora, Anarchia, Akcja!